English
نام کاربری
رمز عبور
ثبت نام | فراموشی رمز عبور
 

تونس

تونس

تونس در شمال آفریقا و جنوب دریای مدیترانه است که از غرب با الجزایر و از شرق و جنوب با لیبی هم‌مرز است.

تقسیمات کشوری

تونس

کشور تونس به ۲۴ استان ولایة بخش می‌شود که مهم ترین آنها عبارتند از:

تونس, استان سوسه .   استان صفاقس . استان نابل .  قیروان , استان بنزرت ,   استان الکاف , استان قفصه

جغرافیا

تونس شمالی‌ترین کشور قارهٔ آفریقاست. پهناوری آن ۱۶۳،۶۱۰ کیلومتر مربع بوده و دارای ۹۶۵ کیلومتر مرز مشترک با   الجزایرو ۴۵۹ کیلومتر مرز مشترک با لیبی است.

هم‌چنین درازای کرانه‌های آن ۱۱۴۸ کیلومتر است.

اقلیم و آب و هوا

 تونس با داشتن حدود ۱۱۰۰ کیلوکتر ساحل دریای مدیترانه یکه از قطب های گردشگری جهان محسوب میگردد. و دارای آب و هوای مدیترانه ای است.

اقتصاد

tosun_tunb

کشاورزی، معادن و منابع طبیعی، جهانگردی و صنعت نفت در اقتصاد تونس نقش مهمی دارند.

زیتون، انگور، گندم، میوه‌جات و سبزیجات از فرآورده‌های کشاورزی تونس هستند.

این کشور دارای منابع انرژی هم‌چون نفت، گاز طبیعی و معادن فسفات، آهن، روی و سرب است.

تولیدات این کشور بیشتر شامل مواد شیمیایی، پارچه، برق و سیمان است.

از این کشور نفت خام، روغن زیتون ، مرکبات ، آهن و سرب صادر می‌شود.

مردم

بیشتر از ۹۹ درصدٔ مردم تونس عرب زبان هستند. بررسی‌های ریخت‌شناسی (ژنتیکی) نشان می‌دهد که این مردم از دیدگاه نژادی همگن نیستند و آمیزه‌ای از تیره‌های گوناگون‌اند که در طول تاریخ پر فراز و نشیب این کشور از آسیا

اروپاو سایر نقاط کوچ کرده اند.

1636616_Gammarth_Tunisia

مردمان کرانه‌های شمالی تونس به سبب مهاجرپذیر بودن این سامان، آمیزه‌ای از بربر آمازیغها، فنیقی‌ها و کارتاژی‌هارومیان وندال‌ها و عرب‌ها هستند.این در حالی است که مردمان بخش‌های درونی و جنوبی تونس بیشتر تبار بربر (آمازیغی) دارند.بربرزبانان بیشتر در جنوب جزیرهٔ جربه، و مناطق مطماطه، الدویرات و شننی سکونت دارند.

تاریخ تونس

فنیقی‌ها که مردمانی دریانورد و بازرگان بودند، در سال ۱۱۰۱ پیش از میلاد، با سرپرستی و رهبری ملکه ی خود به نام الیسا دیدو Elissa Didoاز شهر تایر (صور) (لبنان امروزی) به کرانه‌های تونس کوچ کردند. دولت شهر کارتاژ توسط مهاجران فنیقی در ۸۱۴ پیش از میلاد بنیان نهاده شد.

با پایان یافتن سدهٔ ششم پیش از میلاد، کارتاژ به امپراتوری نیرومندی تبدیل شد که کرانه‌های شمال آفریقا از تریپولی (طرابلس) در غرب لیبی تا اقیانوس اطلس، جزایر سیسیل،

پاراشوت

کورسیکا، ساردنی، مالت و جزایر بالئارس را زیر فرمان داشت. بربرهای شمال آفریقا هیچ‌گاه به فرمان کارتاژ در نیامدند و گاهی با ایشان وارد جنگ می‌شدند. بربرها در سال ۲۰۲ پیش از میلاد مسیح پادشاهی نومیدیا را بنیان نهادند و تنها در جنگ‌های کارتاژ و روم بود که به سود کارتاژ جنگیدند.

کارتاژ از واژه فنیقی قرت حدشت به معنای شهرِ نو نام شهری باستانی در شمال آفریقا در گوشه خاوری دریاچه تونس درامتداد مرکز شهر تونس کنونی بود.

کارتاژ در ۸۱۴ (پیش از میلاد) به دست بازرگانان فنیقی برپاشده‌بود و تا سده ششم پیش از زایش با فنیقیه در پیوند بود. در این سده بخت‌النصر بابلی شهر صور در خاور مدیترانه را ویران‌کرد و از این زمان پیوند میان کارتاژ و میهن گسست و کارتاژ به گونه سرزمینی مستقل درآمد. این شهر به زودی از راه بازرگانی دریایی به دارایی بسیاری رسید و نیروی دریایی توانایی پدیدآورد. یونانی‌ها شیوه فرمانروایی کارتاژی‌ها را پلوتوکراسی یا داراسالاری می‌خواندند که اشاره به چیرگی بازرگانان در رده‌های کشور و اراده آنان بر سیاست‌های کارتاژ داشت.

تمدن کارتاژ در سده‌های سوم و دوم پیش از زایش مسیح هم دوره و هماورد جمهوری روم و در جنگ با این دولت بر سر چیرگی بر مدیترانه باختری بود.

این هماوردی به سه دوره جنگ میان کارتاژ و روم انجامید که به جنگ‌های کارتاژی یا پونیک نامیده‌می‌شود

 

کارتاژ در سه دوره جنگ که به جنگ‌های کارتاژ یا پونیک نامیده شدند

۲۴۱-۲۶۴ ، پیش از میلاد مسیح /  ۲۰۱-۲۱۸ ، پیش از میلاد مسیح / ۱۴۶-۱۴۹ پیش از میلاد مسیح به تدریج از روم شکست خورد.

photo-2

دورهٔ اسلامی

در سدهٔ هفتم میلادی اعراب مسلمان حملات خود را به تونس آغاز کردند. سرانجام به فرماندهی عقبة بن نافع قیروان را ساختند. حسان بن نعمان تونس را به طور کامل فتح کرد. در سدهٔ نهم میلادی اغلبیون اغالبه – که از قبیلهٔ بنی تمیم بودند- به فرماندهی ابراهیم بن اغلب از سوی خلفای عباسی به حکومت تونس رسیدند.

اغلبیان

پدرآنها  ابراهیم ابن الاغلب یک سردار خراسانی بود که در ارتش عباسیان خدمت می‌کرد. در سال ۱۸۴ق/‌۸۰۰مهارون‌الرشید فرمانروایی ایالت افریقیه با تونس جدید را در برابر خراج سالانه چهل هزار دینار به ابراهیم واگذار کرد. این واگذاری به دلیل دوری فاصله شمال آفریقا از بغداد با خودمختاری بسیاری همراه بود.

در زمان زیادةالله اول اغلبیان، صقلیه(سیسیل) که در تصرف بیزانطیان بود را بدست آوردند.

اغالبه ناوگان بزرگی ترتیب دادند که مایه پیروزی آنها در مدیترانه مرکزی گردید.

فرمانروایان اغلبی به آبادانی کردن و ساختن بنا اشتیاق داشتند. زیادةالله اول مسجد برزگ قیروان را ساخت و احمد مسجد بزرگ تونس را تجدید بنا نمود.

تونس

افزون بر این آثار بسیار برای آبیاری و کشاورزی در مناطق جنوب افریقیه که چندان حاصل‌خیز نبود، ساخته شد.

در سال ۹۰۹ میلادی خلفای اسماعیلی‌مذهب فاطمی اغلبیون را شکست داده و شهر مهدیه را بنا کردند. در سال ۹۶۱ میلادی المعز خلیفهٔ فاطمی مصر را تصرف کرد و مقر حکومت فاطمی را از مهدیه به آن سامان انتقال داد. پس از این رویداد دودمان بربری زیریون که از قبیلهٔ صنهاجه بودند به سرکردگی بلقین بن زیری در تونس قدرت را به دست گرفتند. زیریون از خلفای فاطمی مصر پیروی می‌کردند، اما پس از سرپیچی از ایشان در سال ۱۰۵۰ توسط جنگجویان قبیلهٔ بنی هلال قلع و قمع شدند. از این پس زیریون بخش بزرگی از قلمرو خود را از دست دادند و تنها به شهر ساحلی مهدیه و حومهٔ آن محدود شدند.

در سدهٔ دوازدهم میلادی جزیرهٔ جربه و بخشی از سواحل تونس (از جمله شهر مهدیه) به همراه جزایر مالت به دست نورمن‌ها افتاد و حکومت زیریون به پایان رسید. در سال ۱۱۵۹ میلادی دودمان مراکشی موحدون بر تونس مسلط شدند، اما در سال ۱۲۳۰ میلادی از حفصیون شکست خوردند. فرمانروایی حفصیون بر تونس تا سده شانزدهم میلادی ادامه یافت. امیران هر دو دودمان از تبار بربر آمازیغ بودند.

حفصیان

حفصیان از قبایل بربرمصموده (ساکن رشته‌کوه‌های اطلس در شمال غرب آفریقا) بودند و نام خود را از نیایشان ابو حفص عمر گرفته بودند. فرزند ابوحفص، یکی از کارگزاران دودمان موحدون در تونس بود.

نوه ابوحفص، ابو زکریا یحیی (۱۲۴۹-۱۲۲۸ میلادی)، از فرمانروایان مراکشی دودمان موحدون سرپیچی کرد و دودمان حفصیان را در ۱۲۲۸ بنیان گذاشت.

فرزند وی مستنصر، یکی از فرماندهان جنگ صلیبی هفتم در سال ۱۲۷۰ بود و لقب خلیفه گرفت. در پایان سده سیزدهم، قلمرو حفصیان دو نیم شد، یکی به پایتختی بجایه و دیگری به پایتختی قسنطینه.

در پایان سده سیزدهم، قلمرو حفصیان دو نیم شد، یکی به پایتختی بجایه و دیگری به پایتختی قسنطینه.

http://www.dreamstime.com/-image12550562

در سال ۱۵۲۹ ترکان عثمانی به سرکردگی بارباروس خیرالدین پاشا شهر تونس را گشودند، اما حفصیون در ۱۵۳۵ با پشتیبانی اسپانیا دوباره حکومت را به دست گرفتند. پس از ۳۹ سال کشمکش میان ترکان عثمانی و اسپانیایی‌ها، سرانجام در سال ۱۵۷۳ ترکان عثمانی تونس را فتح کردند.

بارباروس خیرالدین پاشا

بارباروس خیرالدین پاشا (۸۵۷ ه.ش. – ۱۳ تیر ۹۲۵ یکی از دریاسالارهای ترکیه عثمانی و از فرماندهان کشتی‌های بازرسی عثمانی بود که چندین دهه در منطقه مدیترانه چیرگی داشت. او در جزیره مدلی (لسبوس در یونان امروزی) به‌دنیا آمد و در استانبول درگذشت.

نام اصلی او یعقوب‌اوغلو خضر بود و لقب خیرالدین را سلطان سلیمان عثمانی به او داد. زمانی که برادر بزرگ‌تر وی به ملقب به بابا عروج در نبردی با اسپانیایی‌ها در الجزایر کشته‌شد این لقب به خضر رسید.

از آنجا که نام بابا عروج در زبان‌های جنوب اروپا با واژه بارباروسا (Barbarossa) به معنی ریش‌قرمز مشابهت دارد و از قضا ریش خیرالدین هم سرخ‌رنگ بود لقب بارباروسا برای او ماند.

5282_Sentido_Djerba_Beach_-_All_Inclusive

در سال ۱۵۳۴ میلادی عثمانیان به سرکردگی بارباروس خیرالدین پاشا تونس را اشغال کردند ولی از سال ۱۵۹۱ حکومت محلی به گونه‌ای مستقل از استانبول عمل می‌کرد.

در سال ۱۷۰۵ میلادی حسین بن علی الترکی سردار عثمانی که از تبار یونانی بود به فرمانروایی تونس برگزیده شد. از آن پس فرزندان او دودمان خودگردان حسینیان را تشکیل داده و زیر نظر عثمانی بر تونس فرمان راندند.

نظرسنجی

کدام کشور را ترجیح می دهید؟
برزیل
پرتغال
فرانسه
کانادا

تماس با ما

    تلفن: 87186 - 021
     آدرس: تهران- میدان آرژانین - جنب مرکز خرید آفریقا - پلاک 22 - طبقه اول
    ایمیل: info@goldistravels.ir
    کدپستی: 1936814111